INTERVIEW MET PAKKETSORTEERDER GINA PIEPLENBOSCH (58)

Een flinke toename in internetbestellingen

'M'N COLLEGA'S HEBBEN VEEL STRESS, MERK IK'

Tekst De Schrijffabriek Beeld Paul Scholman

'MENSEN BESTELLEN ONTZETTEND VEEL MEER VIA INTERNET. IN DECEMBER HEBBEN WE ZELFS DE ZONDAGEN GEWERKT'.

Gina Pieplenbosch is 58 en kent PostNL al een lange tijd. Ze begon - net als heel veel van haar collega’s - dertig jaar geleden bij de briefpost op de Oosterdokskade in Amsterdam. Een jaar of vijf later ging ze naar de pakketpost Amsterdam en later naar Halfweg. Gina werd in 2015 lid van de FNV. Naast haar werk als pakketsorteerder is ze sindsdien ook actief in de ondernemingsraad van PostNL.’

‘Ik werk op één van de 22 sorteercentra van PostNL, in Halfweg,’ legt Gina haar werkzaamheden uit. ‘Daar doe ik één avond in de week de avondsortering. Ik scan de pakketten en deponeer ze in de goede container. Een pakket kan soms wel 31 kilo wegen, maar ook twee kilo. Er worden op dit moment zoveel pakketten verstuurd dat er sorteercentra bij moeten worden gebouwd. De sorteercentra zijn eigenlijk te klein voor de vele aantallen pakketten en er is soms niet eens ruimte om een extra container bij de baan te zetten. Naast m’n werk zit ik sinds 2016 in de or van PostNL Pakketten, wat ik twee dagen per week doe. Door die avond in het sorteercentrum te staan, houd ik contact met collega’s en de werkvloer. Dat vind ik belangrijk.'

ACTIETEAM

‘Toen ik voor de or gevraagd werd, ging ik vaker naar de FNV. Dat vond ik eigenlijk zó leuk dat ik ook actief ben geworden als kaderlid en later als sectorconsulent. Daarvoor heb ik ook de opleiding succesvol afgerond. Ik ben lid van de landelijke bedrijfsledengroep Pakketten en de brancheraad die in de breedte naar PostNL kijkt. Vanuit de FNV hebben we vorig jaar een actieteam gevormd omdat de cao-afspraken met betrekking tot de werkdruk niet echt van de grond kwamen. Het ging ons onder meer over de zwaarte van het werk en de mogelijkheden tot rouleren. Het werk wordt veel van mijn collega’s te zwaar, zeker gezien hun leeftijd. We wilden graag mogelijkheden voor fysiotherapie en onderzoek naar de werkomstandigheden door een arbodeskundige. Om die verbeteringen voor elkaar te krijgen, hebben we het werk een paar keer platgelegd. Dat heeft geholpen. Als or-lid heb ik aangegeven dat er dingen mis gingen lopen, waarop een voorstelbrief door de FNV naar PostNL is gestuurd. Met als resultaat dat de directeur Operations heeft toegezegd dat ze zich hiervoor gaat inspannen.’ Er is inmiddels een nieuwe cao voor PostNL. Gina: ‘Eind vorig jaar hebben de meeste leden daarover gestemd. Ik was zelf ook voor. Ik vond eigenlijk dat er een goed pakket lag’.

OR-WERK

‘Als or-lid ben ik door m’n collega’s gekozen,’ vertelt ze verder. ‘Door die ene dag per week op het sorteercentrum houd ik goed contact met ze en hoor ik één en ander. In de zomermaanden en in december werk ik wel alle drie de dagen op de vloer. Dat wordt ook wel or-stop genoemd.’ Afgelopen maanden kwamen veel collega’s bij Gina vanwege corona en de daarbij behorende maatregelen. ‘We hebben een zogenoemde ‘coronacoach’, iemand die toezicht houdt en de mensen erop attendeert wanneer ze op minder dan anderhalve meter bij elkaar werken. Toch hebben we recent een corona-brandhaard op het sorteercentrum gehad. Veel collega’s hebben toen het virus opgelopen. Daar werd niet altijd even goed over gecommuniceerd door PostNL. We hebben daar wel wat nieuwsbrieven over gekregen en het is gelukkig allemaal goed afgelopen. Maar ik kreeg veel vragen en opmerkingen van collega’s.’

TE DICHT BIJ ELKAAR

‘Wel vind ik het - net als heel veel van m’n collega’s - belachelijk dat we op dit moment maar één iemand thuis op bezoek mogen ontvangen terwijl we wel tegelijk met zo'n vijftig man aan het werk zijn. We werken allemaal met een mondkapjes op maar in de kantine mag dat af. Dan zit je op een aangewezen plek op anderhalve meter van elkaar. Of je staat met z’n twaalven bij de kluisjes, waarbij sommigen hun mondkapje al afdoen. Daar houdt niemand toezicht. Collega’s komen ook naar mij toe om allerlei dingen te vragen, en ze vergeten daarbij om afstand te houden. Ik vind dat op zich niet zo erg maar het is wel even schrikken als daarna blijkt dat een collega corona heeft. Tegelijk proberen we zo normaal mogelijk ons werk te blijven doen. Ik ben ook blij dat ik mijn werk nog heb. Want het kan ook erger…’ Het is gigantisch druk de laatste maanden, vertelt Gina: ‘Een gekkenhuis! Maar gelukkig hebben we vaste werktijden - we werken van 's avonds kwart voor zeven tot kwart voor een ’s nachts. Mensen bestellen ontzettend veel meer via internet. We hebben in december zelfs de zondagen, op vrijwillige basis, extra gewerkt.’

BEST TEVREDEN

Gina is over het algemeen best tevreden over PostNL als werkgever. ‘Al vind ik het kinderachtig dat je er op wordt aangekeken als je na je dienst naar huis gaat, terwijl dat je goed recht is! Bij PostNL hoef je boven de 55 jaar niet over te werken, dus ik stop gewoon als mijn tijd erop zit. Behalve natuurlijk als leidinggevenden gewoon fatsoenlijk vragen om even langer te blijven voor de laatste opruimwerkzaamheden. Mijn collega’s durven soms niet naar huis te gaan als hun arbeidstijd erop zit, waardoor zij zich gedwongen voelen om over te werken als het druk is. Wat ik ook flauw vind, is dat je een opmerking krijgt als je een of twee minuten te laat uit je koffiepauze komt. Door de anderhalve meter-maatregel gaat alles wat langzamer en soms lukt het dan niet om op tijd weer op de werkvloer terug te zijn. Het ligt wel aan de procesmanager die er staat. De één is wat coulanter dan de ander.’

AANTAL FOUTEN

‘Ook over het aantal fouten wordt af en toe moeilijk gedaan,’ vervolgt Gina. ‘Normaal gesproken sorteren we gemiddeld zo’n 34.000 pakketten op een avond. Nu doen we er, vanwege de drukte, zo’n 40.000 en soms wel 42.000 in dezelfde tijd. Als je drie sorteerfoutjes per avond maakt hoor je er niks over. Maar als je er vijf of meer maakt, krijg je commentaar. Dat soort klachten hoor ik de laatste tijd veel van collega’s.’ De drukte is al zo sinds het uitbreken van de coronapandemie en loopt alleen maar op. Dat geeft Gina geen stress want ze werkt maar een dag per week op het sorteercentrum. 'Maar m’n collega’s hebben het zwaar. Pakketten sorteren is zwaar werk, zeker sinds de invoering van de grotere pakkettencontainers, waardoor je hoger moet tillen om de pakketjes erin te krijgen. Er wordt eigenlijk bij Pakketten niet of nauwelijks rekening gehouden met leeftijd. Of je jong of oud bent, je doet hetzelfde werk.’

EEN NIEUWE CAO POSTNL

Eind 2020 hebben de leden van de FNV het eindvoorstel van PostNL voorgelegd gekregen. 85 procent is akkoord gegaan. Daarmee is de nieuwe cao een feit. Hoger minimumloon Dankzij de inzet van de FNV en het werk van bestuurders en collega’s is dit resultaat bereikt. De FNV blijft inzetten op een hoger minimumloon (€14,-) en meer werknemers in vaste dienst, rechtstreeks bij PostNL. Uitzendkrachten verdienen vast dienstverband Juist uitzendkrachten die al jaren bij PostNL werken, zouden een vast dienstverband moeten krijgen. Meer uitzendkrachten betekent uiteindelijk minder mensen in vaste dienst en daarmee minder kracht om in te zetten voor betere arbeidsvoorwaarden en –omstandigheden. Een uitzendkracht doet hetzelfde werk als de vaste postwerker, maar heeft minder zekerheid en krijgt bijvoorbeeld geen januari-bonus, bonus voor werken tijdens de coronaperiode of winstuitkering.

We geven niet op FNV-bestuurder Mariska Exalto heeft zich ook enorm ingezet voor de laagste loonschalen. ‘Wij betreuren het dat dit niet tot het gewenste resultaat heeft geleid, maar we blijven strijden voor een hoger minimumloon. We geven niet op!’

Deel deze pagina