OP DE VALREEP TOCH EEN NIEUWE CAO GEO

'ALLES STOND IN DE STEIGERS VOOR STAKING'

Tekst De Schrijffabriek Beeld Martin de Bouter

'ONS ACTIETRAJECT BEGON IN ROTTERDAM BIJ AVR, WAAR WE MET VEEL COLLEGA'S BIJ ELKAAR KWAMEN'.

De 48-jarige Marco Groenewoud (links op de foto) is als chauffeur zijlader al meer dan twintig jaar werkzaam bij afvalverwerkingsbedrijf HVC op de locatie Lelystad. Marco is sinds zeven jaar actief bij de FNV als kaderlid.

‘Dit jaar werk ik alweer 26 jaar bij HVC, waar ik ooit bij het grofvuil begon. Dat heb ik twee jaar als uitzendkracht gedaan,’ vertelt Marco. ‘Toen ik daarna in vaste dienst kwam, ging ik op de achterlader voor het huisvuil. In de loop der jaren heeft die - vanwege vernieuwingen in de branche - plaatsgemaakt voor een zijlader.’

HARTJE LELYSTAD

Marco heeft, op twee dagen Zeewolde na, altijd in Lelystad-centrum gewerkt. ‘Dat is m’n thuisbasis,’ vertelt hij. ‘Ik vind het ontzettend leuk werk, we hebben zelfregie, de vrijheid onderling met elkaar het werk te regelen en ik vind Lelystad een toplocatie. We zijn een vrij kleine en hechte locatie met zo’n dertig medewerkers. Dat hechte team betaalt zich uit in van alles: we staan voor elkaar klaar, ruilen gaat makkelijk als dat nodig is, het is gewoon een superteam!’ Van de dertig collega’s zitten er drie, een teamleider, een planner en een ondersteuner, op kantoor. De rest werkt op het wagenpark van zo’n tien zijladers en haalt het huisvuil op. Ze rijden in Lelystad met gemiddeld vier wagens, in Zeewolde met een wagen en er rijden er nog vier in de Noordoostpolder. Marco doet elke dag zijn vaste rondje en heeft het naar z’n zin. ‘Met sommige collega’s ben ik zelfs goed bevriend, dat zegt genoeg.’

BELANG VAN DE VAKBOND

‘Ik ben zo’n 22 jaar lid van de FNV. Dat is me met de paplepel ingegoten; mijn vader was als machinist bij de Spoorwegen ook al lid. Het bondslidmaatschap was vanzelfsprekend. Dat geef ik nu ook mee aan m’n collega’s: dat het belangrijk is om bij de bond te zijn.’ Marco merkt wel dat het moeilijker wordt om collega’s lid te maken. ‘Vooral jongeren hebben er niet zo’n zin meer in. En het pensioenakkoord heeft er ook niet echt bij geholpen. Heel veel jongens waren daar helemaal niet blij mee. Ik zelf eigenlijk ook niet, maar ik kan het in perspectief zetten. Een pensioenakkoord is iets voor de langere termijn. Sommigen begrijpen dat niet of willen van huis uit al niks van de vakbond weten. Gelukkig heb ik zo’n 80 procent van de jonge jongens op het werk als lid kunnen werven maar dat heeft me wel wat meer moeite gekost dan ik gewend ben.’

KORTE LIJNTJES

Marco is zelf actief als voorzitter van de bedrijfsledengroep, waarin hij de FNV vertegenwoordigt. Daarnaast zit hij in het branchebestuur. Als branchebestuurslid hebben Marco en zijn collega's direct contact met FNV-bestuurder Hanan Yagoubi en branchebestuursvoorzitter Michel, die beiden aan de cao-onderhandelingstafel zitten. Marco: ‘Zij vragen tijdens onderhandelingen bijvoorbeeld via een appje of wij het eens zijn met bepaalde voorstellen die de werkgevers doen. We hebben korte lijntjes’.

STAKING GEPLAND

‘Ik ben in januari voornamelijk bezig geweest met het opzetten van de acties bij ons in Lelystad. We begonnen het actietraject in Rotterdam bij AVR, waar we met veel collega’s bij elkaar kwamen en van ons hebben laten horen. Zelf was ik er bijvoorbeeld met vijf collega’s van HVC aanwezig. Met hoe meer je daar bent, des te groter vuist kun je maken. Maar ik was voornamelijk actief voor de acties bij HVC, die op het laatste moment afgeblazen werden. Op donderdag 28 februari vonden er nog acties plaats bij Circulus Berkel in Deventer en Apeldoorn en diezelfde dag kwam Hanan 's avonds met de werkgevers tot een onderhandelingsresultaat. Het is dus uiteindelijk bij vriendelijke acties gebleven: zichtbaar zijn, flyeren en aankondigen van stiptheidsacties. Voor de volgende dag hadden we een echte staking gepland. Alles was klaar om het werk neer te leggen en in het weekend geen vuil op te halen. Ik weet dat men bij HVC aardig in paniek was omdat wij hadden aangekondigd dat we het hard gingen spelen. Het bedrijf had al vervanging geregeld; jongens uit Middenmeer en Zaandam zouden ons werk overnemen. Maar dat was uiteindelijk dus niet nodig.’

LEERPROCES

Afgelopen periode was voor Marco ook een leerproces: ‘Wij dachten: we gaan op vrijdag staken en dan blijft het vuil in het weekend liggen. Maar HVC mag ons volgens de cao twee zaterdagen per maand verplichten om te werken dus zouden we vanaf zaterdag weer rijden. Dat had ik niet voorzien, dus dat weten we dan voor de volgende keer, haha. Dan gaan we én vrijdag én zaterdag staken’. De acties hebben zeker zin gehad, volgens Marco. ‘De looneis van 5 procent van de FNV is wel veel gevraagd, dat is niet haalbaar. Ik heb er zelf gemengde gevoelens bij en zo heb ik het ook naar m’n achterban uitgelegd. Wat we nu krijgen is redelijk, ook gezien de tijd waarin we nu zitten. De afvalbranches worden betaald door de gemeente en ook die krijgt vanwege corona aardig wat klappen. Dus al met al was het geen slecht resultaat, zeker niet voor de collega’s in de laagste loonschalen. Zij krijgen gemiddeld 3,4 procent erbij. Naarmate je meer verdient, krijg je er minder bij. Maar ik heb tegen de collega’s gezegd dat ik vind dat Hanan en Michel het onderste uit de kan hebben gehaald en dat ze er dus maar mee akkoord moeten gaan. Meer zat er niet in.’

GOED BEDRIJF

Voorlopig blijft Marco wel bij HVC werken. ‘Ik zie mezelf nog niet zo gauw iets anders doen. Ik heb het naar m’n zin en HVC is een leuk bedrijf. Bij ons waren er nooit van die akkefietjes waarover je van andere bedrijven wel hoorde. Dat verandert wel een beetje en er begint heel langzaam een andere wind te waaien. Maar al met al is het nog steeds een bedrijf dat goed voor z’n personeel zorgt’. Inmiddels heeft de meerderheid van de leden ingestemd met de nieuwe cao.

'GELUKKIG IS HET BIJ VRIENDELIJKE ACTIES GEBLEVEN. TOT STAKING HOEFDE HET NIET TE KOMEN'.

Deel deze pagina